FABRYKA KOTŁÓW PAROWYCH Tow. Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych |
||||
| * GOSPODARKA < PRZEMYSŁ < PRZEMYSŁ MECHANICZNY < ZAKŁADY MECHANICZNE | ||||
| * SPIS < STRONA GŁÓWNA < NOWOŚCI | ||||
|: OPIS i HISTORIA |: NA STARYCH MAPACH |
||||
- |
||||
![]() ![]() |
Fabryka założona w 1882 roku przez R. Farkaca i S-ka. Pracowała głównie na potrzeby zakładów produkujących urządzenia cukiernicze. Po wykupieniu fabryki przez A. Braunsteina, jako wspólnik w 1885 r. dołączył znany fabrykant z Pilzna, Emil Skoda (założyciel fabryki samochodów w Czechach). Wkrótce dąbrowska fabryka zostaje odsprzedana, a nowymi właścicielami zostają W. Fitzner i K. Gamper, przemysłowcy z Sosnowca. W 1897 roku przekształcają ją w "Towarzystwo Akcyjne Zakładów Kotlarskich i Mechanicznych FITZNER i GAMPER". Firma ta posiada przedstawicielstwa w Warszawie, Łodzi oraz w kilku największych miastach cesarstwa. Należy do jednej z największych spółek akcyjnych w kraju. Dąbrowski zakład w sile 100 KM odgrywał nieznaczną rolę w porównaniu z centralą w Sosnowcu o sile 900 KM. Obydwa zakłady produkowały kotły parowe, podgrzewacze wody, aparaty do oczyszczania wody, przewody rurowe i inne elementy budowlane. Zakład zajmował się budową wieży wyciągowych dla kopalń, maszyn dla cukrowni, papierni, gorzelni i fabryk chemicznych. Dodatkowo produkowano urządzenia hutnicze i górnicze, jak wagoniki i kolejki linowe oraz łańcuchowe. Budowano również wielkie piece dla hutnictwa. W dąbrowskim zakładzie nie zatrudniano kobiet, natomiast udział chłopców w wieku 15-17 lat, w latach 1900-1913 stanowił około 5%. Pomieszczenia fabryczne były dość przestronne i wyposażone w wentylację oraz oświetlenie elektryczne, co nie było dość częste na początku XX wieku. Na miejscu znajdowała się również stała pomoc lekarska. Fabryka Maszyn produkowała cylindry i odlewy dla pierwszej w Polsce "Fabryki Lokomotyw" w pobliskim Chrzanowie. Od 1928 roku fabryka wchodzi w skład spółki "Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamer S.A.". Od tego czasu w dąbrowskich zakładach produkuje się obrabiarki oraz armatury parowe i wodne. Przed II wojną światową zakład nosi nazwę "Babcock-Zieleniewski". W okresie okupacji niemieckiej zakład został prawie doszczętnie zdewastowany, poprzez wywiezienie przez Niemców prawie wszystkich cenniejszych urządzeń i części maszyn. Pomimo zniszczeń, zakład podjął produkcję już w styczniu 1945 roku. Z polecenia Rady Zakładowej, kierownictwo powierzono inżynierowi Tadeuszowi Furdynowi. W marcu 1945 roku, zakład przekazał Departamentowi Uzbrojenia 10 nowych obrabiarek. Oprócz produkcji obrabiarek, zakład wykonywał również naprawy i remonty czołgów na potrzeby Ludowego Wojska Polskiego. W listopadzie 1945 roku w Fabryce pracowało 650 robotników, w tym 100 kobiet. Zakład przyjmuje nazwę "Dąbrowska Fabryka Obrabiarek" "Defum" im. Stanisława Krzynówka. |
|||
| - NA STARYCH MAPACH |
||||
|
||||
aktualizacja : wtorek, 23 październik 2007. ![]()
![]()
![]()
![]()
Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i powielanie
wyłącznie za zezwoleniem autora.